Like this:

Hallo allemaal,

Op 2e kerstdag zijn we dus met heel veel spijt en een paar traantjes uit Talcahuano vertrokken richting Pucón. Dat lijkt een beetje op een zwitsers ski-dorp, maar dan in de zomer. Het was schitterend weer toen we toekwamen en de vulkaan villarica was prachtig zichtbaar in de zon met zijn besneeuwde top. Eventjes zoeken naar een hostel, maar uiteindelijk toch een heel goed gevonden voor een prijzeke. Bij Lucia zaten we in een gezellige blokhut, konden koken en kregen daar nog hulp bij van haar om de ajuinen te snijden… Daarna op zoek naar een agentschap om de rafting en de beklimming van de vulkaan te boeken. We boekten enkel de rafting omdat we de zondag met liesbet, jos en andries zouden afspreken om de vulkaan te beklimmen. Daarna nog even naar de zwarte vulkanische stranden gaan om te genieten van het zakken van de zon. Op de zonsondergang zelf hebben we niet gewacht want die is hier maar op 22u of zo. We hebben dan een lekkere spaghetti gemaakt genoeg voor 10 man met de hulp dus van de vrouw des huizes.

De volgende dag worden we wakker met gietende regen. Vrij onverwacht want niemand had dit voorspeld. Alle trektochten naar de vulkaan zijn afgelast zodat we met heel veel mensen zijn voor de rafting. Met 7 rafts van Politur zijn we met een hele bende, en wij hebben een toffe groep met 3 Uruguayanen, een Duitser en een supergoede gids Ricardo in de boot. We hebben het Alto deel gedaan wat graad 4 tot 5 is en normaal voor gevorderden, maar het viel allemaal heel goed mee. We leerden snel alle trucjes van rechtzitten, neerzitten en verspringen van kant in de raft zodat we alle watervallen goed doorkwamen. Heel leuke ervaring en een ideale activiteit met het regenweer. Bij onze terugkomst was het echter even paniek. Plots waren alle gidsen voor de zondag bezet en konden we niet meer boeken om naar de vulkaan te gaan. Wij vertrokken de maandag, dus het was zondag of niet. Gelukkig heeft de mevrouw van Andesmar overal rondgebeld en door een annulatie van iemand anders konden we toch nog met 2 mee. Jammergenoeg niet met ons 5en, maar wij waren wel blij dat we toch nog konden gaan. Het tweede deel van onze spaghetti hebben we opgegeten met Lucia naast ons, luid supporterend voor alle knappe Chileense voetballers op tv… Daarna was het wachten tot Liesbet, Jos en Andries aankwamen, maar uiteindelijk was het half 12 of zo, waren wij al in slaap gevallen en hebben we niet meer afgesproken omdat we de volgende dag om 6u op moesten voor de vulkaan.

De dag van de vulkaan hadden we eerst nog even twijfels of we echt wel mee zouden kunnen, maar ja hoor, onze kleren, schoenen en rugzak stonden klaar. Het was bewolkt maar geen regen dus, we konden vertrekken! We waren met 3 gidsen en 11 toeristen in de groep waarvan 2 kindjes die maar al te graag verzorgd werden door de baas van het agentschap… Er was veel volk om de vulkaan te beklimmen en wij vertrokken ergens als middelste groep. Ongeveer 1 uur stappen tot de sneeuwgrens en dan begon het echte werk. De top zag je eerst niet liggen, maar het laatste 1.5 uur hadden we het richtpunt voor ons. Door de kindjes (of eerder de mama die altijd stopte) hebben we er wel ongelofelijk lang over gedaan (6u ipv 4.5u) en 1 van de gidsen moest teruggaan met een Braziliaanse die niet meer mee kon. Toen hij terugkwam konden wij het laatste stuk wel nog in een sneller tempo afleggen. Het laatste stuk was wel moeilijker door de gassen uit de vulkaan. Tranende ogen en brandende keel…gezond is het niet! Het is wel een raar gevoel, je staat daar op de top met sneeuw en je weet dat in de krater de lava zit te borrelen. Jammergenoeg konden we niet over de rand kijken omdat de gassen echt wel te extreem waren… Heel lang zijn we daar dus niet blijven staan, maar we hebben wel genoten van het schitterende zicht op de bergen, meren en vulkanen van de omgeving. Het naar beneden gaan is nog leuker dan het stijgen want dat gebeurt al glijdend op de poep… Sommige stukken gaan echt snel, andere moet je redelijk bijsteken, maar het is vergelijkbaar met een skipiste met wat diepsneeuw waar je naar beneden glijdt, fun verzekerd! Terug beneden gingen we eerst de anderen zoeken, maar die waren naar de thermen vertrokken, dus na een bezoekje aan het strand was het tijd voor een deugdoend dutje voor ons. Om 22u kregen we telefoon van Andries dat hun wiel van de auto was gerold, dus het zou nog even duren voor ze terug waren. Uiteindelijk kwamen ze veilig en wel rond middernacht aan en zijn we samen gezellig gaan eten. Daarna zijn we nog naar de casino geweest, wij hebben onze bescheiden inzet terugverdiend, Andries heeft wat meer verloren, maar Jos heeft zijn inzet bijna verdubbeld…goed gedaan! Was echt een leuke avond en tof om ook eens met mensen van Gent plezier te maken hier.

Gisteren was dus wat pijnlijker opstaan voor de bus van 8.15u, maar ik denk dat het voor Liesbet, Jos en Andries nog erger was, want zij moesten de vulkaan nog op… Wij zijn dan rond 14.30u aangekomen in Puerto Montt en hebben een supergoede en goedkope kamer gevonden met zicht op de zee. Gelukkig want ik was wat ziekjes dus heb ik ongeveer de rest van de dag op de kamer gespendeerd. Michaël heeft nog wat boodschappen gedaan en gelukkig hadden we tv om ook eens een film te bekijken…

Vanmorgen zijn we dan al onze rugzakken gaan inchecken voor de boot en over 3 uur kunnen we erop. Wij zitten in cabina 314, bed 7 en 8, samen met normaal nog 20 anderen…benieuwd wat dat zal geven. Dit is dus ook het laatste berichtje van 2008 en bij deze wensen we jullie alvast het allerallerbeste voor 2009, een schitterend eindejaar om te beginnen, en alles wat je maar kan wensen voor het komende jaar!

Próspero año nuevo,

M&M

Advertisement